Drukuj
publikacja 17.09.2009 14:32
Chociaż różnice, które zgłębiamy w dialogu międzyreligijnym mogą niekiedy wydawać się przeszkodami, nie powinny one rzucać cienia na wspólne poczucie respektu i szacunku dla tego co powszechne, absolutne i dla prawdy, nakazującej ludziom religijnym, aby nade wszystko rozmawiali ze sobą... - Benedykt XVI
Specyfika afrykańskiego islamu
Stosunkowo szybkie rozprzestrzenianie się islamu w Afryce było związane z tym, że religia ta nie zmieniała zbytnio tradycyjnego sposobu życia Afrykanów. Jako religia prosta i zrozumiała, pozbawiona rozbudowanej hierarchii duchowieństwa i - w porównaniu z chrześcijaństwem - łatwa do przyjęcia, była chętniej i szybciej asymilowana.
Wystarczyło złożyć świadectwo wiary w jedynobóstwo Allaha i w misję jego Proroka. Nie wymaga się żadnego okresu przygotowawczego. Zjawisko asymilacji kultury i religii muzułmańskiej przez Afrykanów określa się terminem „czarny islam". Model ten nie jest jednorodny, lecz posiada bardzo różne odmiany. Więcej:.
Wybitne postacie dialogu chrześcijańsko-muzułmańskiego.
Bł. Karol de Foucauld
Dialog międzyreligijny potrzebuje idei, struktur i ludzi. Za moment kluczowy w wypracowaniu teologicznych podstaw dialogu uznaje się w Kościele katolickim Sobór Watykański II. Dzięki niemu powstały liczny instytucje i organizacje promujące działalność dialogową.
Wiadomo, że w tworzeniu i konkretyzowaniu idei oraz ożywianiu struktur najważniejsi są ludzie. W historii dialogu chrześcijańsko-muzułmańskiego nie brakuje osób, które poświęciły mu swe życie. Niektóre z nich, jak na przykład bł. Karol de Foucauld, urosły do rangi symbolu.
Po zamordowaniu Karola de Foucauld przez fanatycznych wyznawców islamu 1 grudnia 1916 roku, przywódca Tuaregów, również muzułmanin, Moussa Ag Amastane napisał następujące słowa: Kiedy dowiedziałem się o śmierci naszego przyjaciela Karola, mimowolnie zamknąłem oczy. Ciemność przeniknęła wtedy wszystko. Rozpłakałem się i wylałem wiele łez. Więcej:.
Islamskie rozumienie dialogu.
Jak muzułmanie pojmują dialog z chrześcijanami?
Stosunek muzułmanów do dialogu religijnego wyznaczają liczne przesłanki, z których najważniejsze mają charakter teologiczny i historyczny.
Chrześcijaństwo i islam nie spotykają się w próżni. Do kontaktów między wyznawcami tych religii dochodzi w konkretnych sytuacjach życiowych. Istniejące po obu stronach postawy zaangażowania lub zachowawczości kształtowane są przez określone wydarzenia, które z kolei odgrywają istotną rolę we wzajemnym zrozumieniu lub odrzuceniu. Stosunek muzułmanów do dialogu religijnego wyznaczają liczne przesłanki, z których najważniejsze mają charakter teologiczny i historyczny.
Ponieważ teologia islamska uznaje wcześniejsze objawienia – rozumiane oczywiście wedle prawideł własnej tradycji – chrześcijaństwo i judaizm stanowią dla muzułmanów integralną część islamu. Więcej:.
Wkład muzułmanów w dialog międzykulturowy
Muzułmanie przyzwyczaili nas do krytycznej i zachowawczej postawy wobec dialogu. Z tym większą uwagą należy odnotować i wspierać każdą oficjalną inicjatywę dialogową, pochodzącą z kręgów islamskich.
Ataki terrorystyczne w Nowym Yorku i data tych wydarzeń, 11 września 2001 roku, głęboko zapadły w świadomość milionom ludzi na całym świecie.
Jak na ironię losu, rok, w którym doszło do tych tragicznych w skutkach wydarzeń, był przez ONZ ogłoszony „Międzynarodowym Rokiem Dialogu między Cywilizacjami”. Niewiele osób wie, że inspiracja tej inicjatywy wyszła ze świata islamu. Więcej:.
Specyfika afrykańskiego islamu
Stosunkowo szybkie rozprzestrzenianie się islamu w Afryce było związane z tym, że religia ta nie zmieniała zbytnio tradycyjnego sposobu życia Afrykanów. Jako religia prosta i zrozumiała, pozbawiona rozbudowanej hierarchii duchowieństwa i - w porównaniu z chrześcijaństwem - łatwa do przyjęcia, była chętniej i szybciej asymilowana.Wystarczyło złożyć świadectwo wiary w jedynobóstwo Allaha i w misję jego Proroka. Nie wymaga się żadnego okresu przygotowawczego. Zjawisko asymilacji kultury i religii muzułmańskiej przez Afrykanów określa się terminem „czarny islam". Model ten nie jest jednorodny, lecz posiada bardzo różne odmiany. Więcej:.
Wybitne postacie dialogu chrześcijańsko-muzułmańskiego.
Bł. Karol de Foucauld
Dialog międzyreligijny potrzebuje idei, struktur i ludzi. Za moment kluczowy w wypracowaniu teologicznych podstaw dialogu uznaje się w Kościele katolickim Sobór Watykański II. Dzięki niemu powstały liczny instytucje i organizacje promujące działalność dialogową.Wiadomo, że w tworzeniu i konkretyzowaniu idei oraz ożywianiu struktur najważniejsi są ludzie. W historii dialogu chrześcijańsko-muzułmańskiego nie brakuje osób, które poświęciły mu swe życie. Niektóre z nich, jak na przykład bł. Karol de Foucauld, urosły do rangi symbolu.
Po zamordowaniu Karola de Foucauld przez fanatycznych wyznawców islamu 1 grudnia 1916 roku, przywódca Tuaregów, również muzułmanin, Moussa Ag Amastane napisał następujące słowa: Kiedy dowiedziałem się o śmierci naszego przyjaciela Karola, mimowolnie zamknąłem oczy. Ciemność przeniknęła wtedy wszystko. Rozpłakałem się i wylałem wiele łez. Więcej:.
Islamskie rozumienie dialogu.
Jak muzułmanie pojmują dialog z chrześcijanami?
Stosunek muzułmanów do dialogu religijnego wyznaczają liczne przesłanki, z których najważniejsze mają charakter teologiczny i historyczny.Chrześcijaństwo i islam nie spotykają się w próżni. Do kontaktów między wyznawcami tych religii dochodzi w konkretnych sytuacjach życiowych. Istniejące po obu stronach postawy zaangażowania lub zachowawczości kształtowane są przez określone wydarzenia, które z kolei odgrywają istotną rolę we wzajemnym zrozumieniu lub odrzuceniu. Stosunek muzułmanów do dialogu religijnego wyznaczają liczne przesłanki, z których najważniejsze mają charakter teologiczny i historyczny.
Ponieważ teologia islamska uznaje wcześniejsze objawienia – rozumiane oczywiście wedle prawideł własnej tradycji – chrześcijaństwo i judaizm stanowią dla muzułmanów integralną część islamu. Więcej:.
Wkład muzułmanów w dialog międzykulturowy
Muzułmanie przyzwyczaili nas do krytycznej i zachowawczej postawy wobec dialogu. Z tym większą uwagą należy odnotować i wspierać każdą oficjalną inicjatywę dialogową, pochodzącą z kręgów islamskich.Ataki terrorystyczne w Nowym Yorku i data tych wydarzeń, 11 września 2001 roku, głęboko zapadły w świadomość milionom ludzi na całym świecie.
Jak na ironię losu, rok, w którym doszło do tych tragicznych w skutkach wydarzeń, był przez ONZ ogłoszony „Międzynarodowym Rokiem Dialogu między Cywilizacjami”. Niewiele osób wie, że inspiracja tej inicjatywy wyszła ze świata islamu. Więcej:.