Islam a cywilizacja łacińska. U źródeł dialogu

Międzynarodowa konferencja Warszawa, 7 - 8 grudnia 2001 r.

Międzynarodowa konferencja "Islam a Cywilizacja Łacińska. U źródeł dialogu" odbyła się w dniach 7 i 8 grudnia 2001 r. w Pałacu Potockich w Uniwersytecie Warszawskim pod patronatem Rady Wspólnej Katolików i Muzułmanów, Komitetu UNESCO i Uniwersytetu Warszawskiego. Organizatorem spotkania była Fundacja Dzieło Odbudowy Miłości, D.O.M. organizacja pozarządowa, z inicjatywy której w 1997 r. powołano Radę Wspólną Katolików i Muzułmanów.
W skład Komitetu Konferencji weszli: mufti Ibrahim Aleksandrowicz, przewodniczący zarządu Muzułmańskiego Związku Republiki Białorusi, imam Selim Chazbijewicz, współprzewodniczący Rady Wspólnej Katolików i Muzułmanów ze strony muzułmańskiej, Stefan Korycki, przewodniczący Najwyższego Kolegium Muzułmańskiego Związku Religijnego w RP, bp Stanisław Gądecki, przewodniczący Rady ds. Dialogu Religijnego Konferencji Episkopatu Polski, prof. Jerzy Kłoczowski, przewodniczący Polskiego Komitetu ds. UNESCO, prof. Ali Bousnina, ambasador Tunezji, były rektor Uniwersytetu Nauk Technicznych i Medycyny w Tunisie, bp Tadeusz Pikus, delegat Episkopatu Polski ds. Dialogu Katolików i Muzułmanów oraz Zdzisław Bielecki, współprzewodniczący Rady Wspólnej Katolików i Muzułmanów ze strony katolickiej.
Uczestnikami Konferencji były wybitne osobistości ze świata nauki, duchowni i świeccy obu religii, arcybiskup Józef Kowakzyk, nuncjusz apostolski w Polsce, a także niżej wymienieni przedstawiciele placówek dyplomatycznych krajów muzułmańskich w Polsce;
Tedjini Salaouandji. ambasador Algierii, Osamak Al.-Sanosi, ambasador Arabii Saudyjskiej, Hamdi S. Loza, ambasador Egiptu, Kiki Kusprabowo, II radca ambasady Indonezji, Seyed Mousa Kazemi, ambasador Iranu, Abdulaziz Ahmed Ali Baeisa, ambasador Jemenu, Ahmed Ibrahim, ambasador Libanu, Giuma Ibrahim Ferjani, ambasador Libii, Dato 'Ng Bak Hai, ambasador Malezji, Hassan Abbadi, ambasador Maroka, A. O. Idowu, konsul ambasady Nigerii, Khalid Mahmood, ambasador Pakistanu,
Hafez Al Nimer, ambasador Palestyny, Ali Bousnina, ambasadar Tunezji, Can Scysal, radca ambasady Turcji, Farez Chahine, charge d'affaires Syrii.
Konferencja była zaplanowana na początku 2001 roku i wpisana do kalendarium Roku Dialogu Kultur i Cywilizacji proklamowanego przez ONZ. Wyzwania przed jakimi stanęła społeczność międzynarodowa po 11 września 2001 r. postawiły przed organizatorami nowe zadania opisu uwarunkowań zamachów i przezwyciężenia wzajemnej nieufności i uprzedzeń, a często nawet nienawiści i agresji, oraz budowania płaszczyzny wzajemnego współdziałania nie tylko rządów i duchowych przywódców obu cywilizacji, ale również zwykłych mieszkańców. Tym bieżącym zagadnieniom i kreowaniu wizji przyszłości poświęcony został drugi dzień konferencji (8 grudnia 2001 r,).
Zamysł przyświecający organizatorom spotkania, tj, otwarcie konferencji w rocznicę podpisania Deklaracji o wolności religijnej "Dignitatis humanae" (1965), a zakończenie w rocznicę zamknięcia Soboru Watykańskiego II, w kontekście podejmowanej przez niektórych polityków i media próby sprowadzenia terroru z 11 września 2001 r. do walki religii i cywilizacji, nabrał wręcz symbolicznego znaczenia.
Uroczystego otwarcia Konferencji dokonał arcybiskup Józef Kowa!.czyk, Nuncjusz Apostolski w Polsce, Dziekan Korpusu Dyplomatycznego. Referaty wprowadzające w historię wzajemnych wpływów kultury Zachodu i Islamu wygłosili kolejno: bp Stanisław Wielgus (były rektor KUL, biskup płocki) - Wpływ średniowiecznej islamskiej filozofii i nauki na rozwój szeroko pojętej filozofii i nauki Zachodu oraz prof. Jan Kieniewicz (Ośrodek Badań nad Tradycją Antyczną Uniwersytetu Warszawskiego) - Kontakt czy spotkanie? Relacje cywilizacji łacińskiej z Islamem na pograniczu europejskim w epoce nowożytnej. Korespondował z nimi dwugłos muzułmańsko - katolicki: imama Selima Chazbijewcza i Zdzisława Bieleckiego - współprzewodniczących Rady Wspólnej Katolików i Muzułmanów odpowiednio ze strony muzułmańskiej i katolickiej, którzy nie pomijając współczesnych zagadnień dialogu międzyreligijnego zdefiniowali powstanie Rady Wspólnej Katolików i Muzułmanów jako owoc 600 lat współdziałania chrześcijan i muzułmanów na ziemiach Rzeczypospolitej. Rozszerzenia tematyki o kontynent afrykański dokonał prof. Mohamed Mahjoub - dyrektor Instytutu Nauk Humanistycznych. Uniwersytetu El Manar w Tunisie, mówiąc o tolerancji w islamie w kontekście doświadczeń Tunezji.
Integralną częścią pierwszego dnia obrad była przerwa na modlitwę muzułmanów i katolików. Wpierw modlili się muzułmanie, którym przewodniczył Mufti Białorusi, Ismaił Aleksandrwicz, a następnie katolicy. Modlitwę poprowadził biskup Tadeusz Pikus. Z uwagi na post muzułmanów - Ramadan - nie wprowadzono poczęstunku podczas konferencji. Od jedzenia i picia powstrzymali się również na znak solidarności z wyznawcami islamu obecni duchowni katoliccy i świeccy.
Po przerwie na modlitwę nastąpiły oficjalne wystąpienia gości konferencji: arcybiskupa Józefa Kowalczyka, Nuncjusza Apostolskiego w Polsce oraz Ahmeda Ibrahima, ambasadora Libanu, Dziekana Ambasadorów Krajów Arabskich i Muzułmańskich w Polsce. Obrady pierwszego dnia zakończył panel zatytułowany Islam a cywilizacja Łacińska. Poszukiwanie źródeł dialogu poprowadzony przez prof. Jerzego Kłoczowskiego, przewodniczącego Polskiego Komitetu UNESCO. Po zachodzie słońca nieformalnym końcowym akcentem był iftar - przyjęcie w rezydencji ambasadora Tunezji.

«« | « | 1 | 2 | 3 | 4 | » | »»

aktualna ocena |   |
głosujących |   |
Pobieranie.. Ocena | bardzo słabe | słabe | średnie | dobre | super |