Meczet wniebowstąpienia

Kupa piochu i kamoli? A może piękne i święte miejsce?

Mój pierwszy „wspomnieniowy” tekst z Ziemi Świętej (można go przeczytać tutaj), był raczej żartobliwy. Poza tym pisałem go ze śląskiej perspektywy, jako kolejny felieton z cyklu „Okiem regionalisty”. Na nim jednak moje popielgrzymkowe refleksje się nie wyczerpały. Wręcz przeciwnie. Niemal każdego dnia do głowy przychodzą nowe skojarzenia, punkty widzenia i pomysły na teksty. Dziś chciałbym napisać o momencie najbardziej poruszającym.

Bez wątpienia była nim wizyta w stojącym na Górze Oliwnej meczecie wniebowstąpienia. To właśnie z tego miejsca Chrystus miał zostać „uniesiony do nieba”, jak napisał św. Łukasz.      

Meczet, kaplica, sanktuarium… – różnie tę budowlę nazywają. Zniszczona przez Persów, odbudowana przez krzyżowców, przejęta przez muzułmanów. Historia tego miejsca jest bardzo bogata i bardzo skomplikowana, jak zresztą całej Ziemi Świętej.

Co ciekawe, meczet wniebowstąpienia wcale nie należy do najbardziej obleganych atrakcji Izraela, czy Palestyny. Gdy w Bazylice Narodzenia Pańskiego, czy na Golgocie spotykaliśmy dzikie tłumy, w At Tur (dzielnica Jerozolimy, w której meczet się znajduje), było bardzo spokojnie. Niemalże pustawo.

Także otoczenie meczetu jest specyficzne. To tylko ogrodzony bardzo prostym, kamiennym murem piaszczysty plac. Kupa piochu i kamoli.  A jednak w tym ascetycznym, niemalże pustynnym miejscu, człowiek autentycznie uświadamia sobie, że nic z tego świata do grobu nie zabierze. Jest tylko piachem (prochem) i w proch się obróci.

Smutne? Wręcz przeciwnie. Bo poczułem tam także jakieś takie wielkie, wewnętrzne, duchowe uwolnienie od wszystkiego co ciąży, boli, przeszkadza. Wszelkie troski i problemy zniknęły. Wystarczyło tylko rozejrzeć się wokoło, spojrzeć w niebo i zapanował wielki spokój. Stamtąd chyba faktycznie bliżej jest do nieba...

Oczywiście po powrocie do kieratu codzienności stresy, nerwy i problemy znowu się pojawiły, ale wspomnienie tamtego miejsca i doświadczenia sprawia, że znacznie łatwiej mi się teraz uspokoić lub pogrążyć w medytacji, czy modlitwie.

Piękna sprawa. Piękne i święte miejsce. 

*

Więcej o meczecie wniebowstąpienia przeczytać można w naszym serwisie biblijnym. Wystarczy kliknąć tutaj

«« | « | 1 | » | »»

aktualna ocena |   |
głosujących |   |
Pobieranie.. Ocena | bardzo słabe | słabe | średnie | dobre | super |